ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΛΕΕΙ...

Ποδόσφαιρο λέει..

Το χαβιάρι των φτωχών του καναπέ και το όπιο των φτωχών των κάγκελων..

Η μικρογραφία της κοινωνίας μας για τους ψαγμένους. Φανατισμός και πόλεμος παραγόντων.

Η δημοσιογραφία να καραδοκεί στη γωνία. Ουσία μηδέν. Ακόμα και όταν μιλάνε για μπάλα μόνο για μπάλα δεν μιλάνε. Τι δουλειά κάνεις; Ρεπόρτερ του Ολυμπιακού, της Α.Ε.Κ, του Π.Α.Ο του Π.Α.Ο.Κ..

Με πιάνουν τα γέλια τα ειρωνικά. Το κακό είναι δεν μπορώ να έχω κάποιον από αυτούς μπροστά μου να το δει το γέλιο μου. Σκέφτομαι δηλαδή τα παιδιά που μπαίνουν σε μια σχολή να σπουδάσουν αθλητική δημοσιογραφία έχουν επιλογές εξειδίκευσης ανά ομάδα;

Και ποια είναι η ύλη; Τι μαθαίνει κάποιος…

Να μπορεί να ταπώσει τον ρεπόρτερ του αντιπάλου με το να του θυμίσει τα εγκλήματα που έχουν γίνει στο παρελθόν εναντίον του αλλά παράλληλα να ξεχνάει τα υπέρ του… πόσο κλασικοκίτς Θεέ μου.

Πως γίνεται κάποιος ρεπόρτερ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ. Ολυμπιακός είμαι αν πρέπει να απαντήσω τι ομάδα είμαι εντός συνόρων και για την Super League, αλλά ειλικρινά πως γίνεται κάποιος ρεπόρτερ μιας ομάδας; Και πως μπορείς να είσαι αντικειμενικός κατόπιν.

Τέλος πάντων, όσους τεχνικούς όρους ανάλυσης δεν κάθονται να διαβάσουν και να μελετήσουν τόσα «άδικα» πέναλτυ κατά και κάρτες μπορούν να θυμηθούν να σου αναφέρουν.

Μετά ενώ τα ξέρουν όλα, πότε τους αδίκησε ο τάδε, πότε τους έσφαξε ο άλλος ποιος διαιτητής είχε γεύμα με ποιον παράγοντα, τόσο αν τους ρωτήσεις: «Επειδή η κάμερα της τηλεόρασης δεν το έδειξε, όντως οι οπαδοί σας έκαναν αυτό;» η απάντηση στην καλύτερη είναι ότι κάτι άκουσαν αλλά δεν είχαν καλή οπτική γωνία στο γήπεδο εκεί που κάθονταν.

Πάμε πάλι στο ποδόσφαιρο. Βασική ερώτηση: Γιατί υπάρχει ποδόσφαιρο στην Ελλάδα; Ποιος είναι ο ρόλος του; Ποια η ουσία του; Γιατί έχουμε επαγγελματική κατηγορία; Και πιο σημαντικό από όλα πως στο καλό γίνεται και έχουμε επαγγελματική κατηγορία.

Όχι ας αναρωτηθούμε όλοι μια στιγμή και ας απαντήσουμε: Έχουμε επαγγελματικό ποδόσφαιρο στη χώρα επειδή μας αρέσει το ποδόσφαιρο; Ναι λέτε έ;

Οκ… Τι να πω… Πάντως δεν μπορείτε να με πείσετε ότι μας αρέσει το ποδόσφαιρο. Ναι ρε δεν μας αρέσει το ίδιο το ποδόσφαιρο αλλά αυτό που είναι γύρω από το ποδόσφαιρο.

Επιστρέφω στην μικρογραφία της κοινωνίας. Εννοείται ότι ισχύει. Ναι είναι η μικρογραφία της κοινωνίας στην Ελλάδα. Αυτό μόνο είναι. Και το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι πάντα..

Τι ποδόσφαιρο βρε όρνια… και αναρωτιέμαι αν με το όρνια θέλω να χαρακτηρίσω τους διοικούντες ή τους οπαδούς…

Δηλαδή θέλετε να μου πείτε ότι ο κάθε παχουλοαφεντικός πρόεδρας ιδιοκτήτης ασχολείται με το ποδόσφαιρο διότι είναι ποδοσφαιρόφιλος… που δεν έχουν κλωτσήσει μπάλα στη ζωή τους… κάνα σκυλάκι όμως μπορεί και να το έχουν έτσι γιατί μπορούν..

Αν δεν υπήρχαν οι ΟΥΕΦΕΣ και τα λοιπά νομίζετε θα ασχολιόντουσαν; Το μόνο που ξέρουν αυτοί οι κύριοι είναι ΜΠΙΖΝΕΣ… είτε «έτσι» είτε «αλλιώς».. το πιάνετε το υπονοούμενο..

Τους ακούτε και την λέει ο ένας στον άλλο και νομίζετε σκίζονται για τις ομάδες σαν εσάς τα κατά καμένα οπαδουλάκια…

Αν δεν υπήρχαν τα χρυσά φλουριά του Champions League νομίζετε θα έμπαινε κανείς τους στον κόπο; Δεν με πιστεύετε έ;;; Λέω μπαρούφες… Εντάξει λοιπόν… Δεν μπορεί θα έχετε έναν φίλο Π.Α.Ο… για ρωτήστε τον γιατί πιστεύει ότι έφτασε ο σύλλογος εδώ που είναι;

Διαλέξετε χαπάκι παιχτούρια μου… 

Γαλάζιο η κόκκινο; ΜΑΤΡΙΞ η ΑΛΗΘΕΙΑ;

Μεγάλο σχολείο ο Π.Α.Ο αυτές τις μέρες.. Αποκάλυψη για μένα. Έπεσαν οι κουρτίνες φίλοι μου… Δεν υπάρχουν ούτε ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ούτε ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ούτε ΑΕΚ ούτε ΠΑΟΚ.. Μόνο λεφτά υπάρχουν… υπήρχαν… ΑΝ ΕΝΑΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΤΗΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΤΟΤΕ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΤΙΝΑ.

Τότε η διαφορά ανάμεσα σε όλους τους μεγάλους και τους μικρούς απλά είναι διότι είχαν την τύχη και κάποιοι χαλούσαν τα λεφτά τους σε αυτούς διότι επιχειρηματικά είχε νόημα. Βάζω 10 και κυνηγάω την χρυσή κότα. Τζογάραν απλά οι άνθρωποι… τα της ζωής λυμένα τα έχουν και παίζουν..

Τώρα που τα λεφτά σταμάτησαν ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ρε ΟΡΝΙΑ ποια θα είναι η διαφορά του ΠΑΟ με την ΛΑΡΙΣΑ.. Καμία…

Αν όλα αυτά που λέμε περί ιστορίας ποδοσφαιρικής και πορείες στην Ευρώπη ήταν αληθινά θα έπρεπε να ισχύουν άλλα πράγματα. Τα πραγματικά club όταν πλέον φτάνουν εκεί που νομίζαμε εμείς ότι είναι τα δικά μας, δεν κρέμονται από τα αυγά του κάθε προέδρου.

ΝΙΩΣΤΕ ΤΟ. ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟΣ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΔΙΟΤΙ ΚΟΠΗΚΕ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ. ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΕΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΟΥΤΕ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ.

Τώρα ας ξανασκεφτούμε. Γιατί δεν υπάρχει κανένας να βάλει λεφτά; ΡΕ ΣΑΣ ΡΩΤΑΩ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ; ΑΦΟΥ ΜΟΥ ΛΕΤΕ ΟΤΙ ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΑ ΑΛΛΑ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΗΛΑΔΗ ΕΝΑΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΝ Π.Α.Ο;

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΟ ΜΑΓΑΖΙ ΓΩΝΙΑ; Τι να την κάνεις την γωνία όταν δεν έχεις να τσεπώνεις.

Τι ποδόσφαιρο ρεεεε; Που είναι τα γήπεδα βρε; Που είναι η οργάνωση που είναι τα τηλεοπτικά… που είναι η δικαιοσύνη;

Η κάθαρση περνάει από την πτώση της Ελλάδας στους πίνακες της ΟΥΕΦΑΣ… παρακαλάτε να πέσουμε να βγάζουμε 1 ομάδα στο ΤΣΟΥ ΛΟΥ με 5 προκριματικούς γύρους… Μόλις καταλάβουν ότι δεν έχουν δυνατότητα να πλησιάσουν τους ομίλους και τα λεφτά τους θα τα παρατήσουν…θα γίνουν ερασιτεχνικά όλα και αυτοί οι λύκοι θα βρουν άλλα παιχνίδια να ασχοληθούν.

Τότε φίλε μου που δεν θα υπάρχει το «κονόμι» μασκαρεμένο στην κατάκτηση του πρωταθλήματος τότε μόνο θα δούμε την αγάπη για την μπάλα…

Ερασιτέχνες θέλουμε όχι «επαγγελματίες»

Σε μια κοινωνία που παραπαίει οικονομικά και πολιτισμικά, σε μια κοινωνία που η νέα γενιά της έχει στερηθεί τη χαρά της δημιουργίας, το δικαίωμα της εργασίας, μια γενιά που δεν έχει να επιδείξει έργο τι περιμένετε. Όταν ο άνθρωπος δεν έχει την δυνατότητα να αναδείξει με προσωπικές δράσεις τον εαυτό του αναγκαστικά συνδέεται με κάτι ξένο…

Εκτός της ξενιτιάς ο άνθρωπος γίνεται λοιπόν ξενιστής. Κολλάει σε κάτι τρίτο για να θρέφει τον εγωισμό του..

Οι επιτυχίες της ομάδας γίνονται δικές του. Αυτές μόνο τον κάνουν να αισθάνεται κάποιος και γι’ αυτό μπαίνει και στον κόπο να ρισκάρει και την ζωή του στα «κάγκελα». Δεν έχει κάτι άλλο να επιδείξει.

Αν θέλαμε να είχαμε ποδόσφαιρο στη χώρα Ελλάδα θα είχαμε πιστέψτε με…αν θέλετε..

Δεν έχουμε θελήσει ακόμα να έχουμε ποδόσφαιρο…Εδώ δεν έχουμε  θελήσει ακόμα να έχουμε δημοκρατία και δικαιοσύνη πως θα μπορούσαμε να έχουμε θελήσει ποδόσφαιρο;

Αν δεν εφαρμόζουμε δημοκρατία και δικαιοσύνη στη ζωή μας πως θα γίνει στα γηπεδα; Πως θα γίνει στις επιτροπές διαιτησίας…

Το θέατρο του παραλόγου..και η ελπίδα του τρελού…Ναι ναι τρελοί είστε όσοι περιμένετε άλλα αποτελέσματα ενώ συνεχίζετε να κάνετε τις ίδιες πράξεις…

Το κεφάλαιο ποδόσφαιρο είναι τόσο εύκολο να αλλάξει, όσο εύκολο είναι να αλλάξει και το κεφάλαιο κοινωνία.

Όλα ξεκινάνε με ένα απλό θέλω.